Povodom 65 godina kontinuiranog rada Medicinskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu

Rijetke su visokoškolske obrazovne institucije na prostorima bivše Jugoslavije, pa i u Evropi koje se mogu pohvaliti sa jubilejom 65 godina kontinuiranog rada. Sa historijske tačke gledišta 65 godina i nije tako dug period, ali ako se uzmu u obzir vremena u kojima se odvijao rad Medicinskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu, te rezultati ostvareni na polju obrazovanja i naučno-istraživačkog rada, onda slobodno možemo reći da se radi o instituciji koja se može pohvaliti vlastitom tradicijom. Medicinski fakultet u Sarajevu već odavno bilježi generacije profesora koji su slijedom akademskog predanja, prenosili svoja znanja i iskustva ne samo na svekolike generacije studenata nego i njihovih mlađih kolega, kasnije nastavnika - profesora. Ne samo to, sarajevski Medicinski fakultet kao jedna od najstarijih visokoobrazovnih institucija u BiH, ako ne i najstarija, predstavlja kolijevku iz koje su se izrodili mnogi fakulteti zdravstvenog usmjerenja, ne samo sarajevskog nego i tuzlanskog i banjalučkog univerziteta. Ako se tome doda da su osnivači fakulteta u Foči i Mostaru svršenici sarajevskog Medicinskog fakulteta onda se ovaj Fakultet može proglasiti kolijevkog medicinskog obrazovanja u BiH.

O potrebi otvaranja institutcije za obrazovanje medicinskih kadrova u Sarajevu razmišljalo se i prije I svjetskog rata kada je Zakonom od strane Bosanskog sabora prihvaćena izgradnja nove Zemaljske bolnice od 800 kreveta. U vezi s tim predhodilo je okupljanje eminentnih stručnjaka iz poznatih evropskih medicinskih centara ali I svjetski rat i kasnija oskudica života u Bosni, Kraljevine Jugoslavije, nisu omogućavali realizaciju ovih zamisli.

Prvi pokušaj formiranja Medicinskog fakulteta u Sarajevu uslijedio je ratne 1944.godine, a prema zakonskoj odredbi o osnivanju medicinskih fakulteta od 27.marta 1944.godine, te na osnovu Statuta (Propisnika) Medicinskog fakulteta u Zagrebu čiji je autor bio prof.dr.Ante Šercer sa još nekolicinom tadašnjih profesora Medicinskog fakutleta u Zagrebu. Prema navedenom Propisniku, zakonskom uredbom od 1.jula 1944.godine svi medicinski fakualteti u Hrvatskoj (Nezavisna Država Hrvatska) pa i sarajevski, bili su članovi Hrtvatskog sveučilišta u Zagrebu. Tadašnje povjerenstvo za otvaranje Medicinskog fakutleta u Sarajevu činili su: prof. dr. Ante Šercer, prof. dr. Mile Budak, prof. dr. Ljudevit Thaller i prof. dr. Ibrahim Ruždić. Medicinski fakultet u Sarajevu počeo je sa radom 22. novembra 1944. godine nastupnim predavanjem prof. dr. Stanka Sielskog koji je bio tadašnji imenovani dekan i dotadašnji ravnatelj Zavoda za suzbijanje sifilisa u Banja Luci.

U prvi semestar bilo je upisano 160 studenata a Fakultet je bio smješten u starom dijelu grada, na Bistriku, u dvjema zgradama. U prvoj zgradi (bivši Konak) bio je smješten dekanski ured, centralna medicinska bibiloteka, svečana dvorana (aula), Zavod za istoriju medicinu i Zavod za socijalnu medicinu. U drugoj zgradi (bivši Vojni sud) bili su smješteni zavodi za Anatomiju, za Histologiju, Fiziku i Biologiju. U treću zgradu (koju je u to vrijeme još uvijek zauzimala vojska), a koja je pripadala Fakultetu, palača Narodne uzdanice, bilo je planirano da se smjeste Zavod za hemiju, Zavod za fiziologiju i Zavod za farmakologiju.

Nakon pada fašizma 1945.godine i dolaska na vlast Komunističke partije Federativne Narodne Republike Jugoslavije (FNRJ) Fakultet je prestao sa radom, a njegovi studenti bili su prinuđeni da pređu na medicinske fakultete u Zagrebu, Beogradu ili Ljubljani, jasno, ukoliko su mogli finansirati svoj studij. Na žalost, danas 63 godine kasnije, više nema živih svjedoka ovih događanja.

Ruševine i pustoš nakon II svjetskog rata, a prije svega činjenica da je u Bosni i Hercegovini bilo samo oko 200 ljekara (uključujući tu i vojne ljekare, te njemačke ljekare zarobljenike) uz katastrofalnu epidemiološku situaciju po pitanju tuberkuloze, pjegavca, malarije, trbušnog tifusa, difterije, nametala su se razmišljanja o produkciji vlastitih ljekarskih kadrova. Slijedom toga ministar narodnog zdravlja u vladi Narodne Republike BiH, prof. dr. Nedo Zec, 9.marta 1946. godine upućuje Memorandum Ministarstva narodnog zdravlja Narodne Republike BiH o osnivanju Medicinskog fakulteta u Sarajevu, Komitetu narodnog zdravlja FNRJ u Beogradu. U to vrijeme u Bosni i Hercegovini bilo je 9 srezova bez ljekara, dok je u večini drugih, zdravstvena služba počivala na njemačkim ljekarima, zarobljenicima. U tadašnjoj FNRJ situacija u BiH i na Kosovu po mnogo čemu je bila najlošija. Na jednog ljekara u BiH dolazilo je 7.176 stanovnika i po tome je BiH bila iza svih ostalih republika, a ispred Kosova (jedan ljekar na 12.500 stanovnika).

Kao odgovor na već pomenutu inicijativu tadašnjeg ministra Narodnog zdravlja u Vladi NRBiH, 22. maja 1946.godine Komitet za zaštitu narodnog zdravlja FNRJ na svojoj plenarnoj sjednici u Beogradu formira komisiju za osnivanje Medicinskog fakulteta u Sarajevu. Zvanično, Komisija je proglašena važećom tek 27. avgusta 1946.godine, a na osnovu Odluke Predsjednika Komiteta dr. Dmitria Nestorova. Članovi Komisije bili su:

1. dr. Nikola Nikolić, sekretar Komiteta za zaštitu narodnog zdravlja Vlade FNRJ,
2. dr. Radivoje Verović, član Komiteta i profesor Medicinskog fakutleta u Beogradu,
3. dr. Ksenofon Šaković, profesor Medicinskog fakulteta u Beogradu,
4. dr. Drago Perović, profesor Medicinskog fakulteta u Zagrebu,
5. dr. Milivoje Vidaković, profesor Medicinskog fakualteta u Beogradu,
6. dr. Bogdan Brecelj, profesor Medicinskog fakulteta u Ljubljani,
7. dr. Nedo Zec, Ministar narodnog zdravlja NR BiH,
8. prof. dr Vaso Butozan, pomoćnik ministra poljoprivrede NR BiH i
9. dr. Salko Nazečić, pomoćnik ministra prosvjete NR BiH

Komisija se je sastala u Sarajevu 10. i 11. septembra 1946.godine, a sastanku nije prisustvovao predstavnik zagrebačkog medicinskog fakutleta prof. dr. Drago Perović (zbog bolesti). Delegacija fakulteta iz Beograda takođe je doživjela promjene u odnosu na prvobitni sastav. U zaključcima Komisije se između ostalog kaže: "pošto je Narodna Republika Bosna i Hercegovina najviše oštećena za vrijeme prošlog rata, Savezna vlada treba da primi na sebe sve materijalne izdatke oko osnivanja i organizacije ovog Fakulteta do momenta dok on ne bude potpuno osposobljen za nastavu. Kad to bude postignuto i izdržavanje Fakulteta preći će na redovni budžet NR BiH".

Komisija je imenovala i matičare Fakulteta, a to su bili:

1. dr. Janez Miličinski, profesor Medicinskog fakulteta u Ljubljani,
2. dr. Aleksandar Sabovljev, docent Medicinskog fakulteta u Beogradu,
3. dr. Teodor Ivić, pomoćnik ministra Narodnog zdravlja.

Vrlo brzo nakon toga, 16. novembra 1946. godine prof. dr. Nedo Zec je zvanično otvorio Medicinski fakultet u Sarajevu, u današnjim prostorima osnovne škole "Edhem Mulabdić". Na istom mjestu se paralelno odvijala nastava i za učenike Srednje medicinske škole. Prvo predavanje iz anatomije održao je prof dr. Jakov Kiljman. Mada je to već u nekoliko monografija spomenuto, i na ovom mjestu ćemo podvući da su prvi izabrani nastavnici u 1946. godini bili: doc. dr. Aleksandar Sabovljev za fiziologiju i biohemiju, prof. dr Nedo Zec za neuropsihijatriju, prof. dr. Vladimir Čavka za oftalmologiju, prof. dr. Jakov Kiljman za anatomiju, prof. dr. Milivoje Sarvan za pedijatriju, prof. dr. Blagoje Kovačević za hirurgiju, prof. dr. Bogdan Zimonjić za internu medicinu, prof. dr. Stanislav Szabo za ginekologiju i akušerstvo, prof. dr. Srećko Bošnjaković za dermatovenerologiju, te nastavnici za fiziku, biologiju i hemiju: prof. Branko Galeb, prof. Vojin Gligić, prof. Dojčin Jakšić, prof. L. Filipović.

Na apel tadašnjeg političko-društvenog rukovodstva, studenti iz BiH napuštaju studije medicine upisane u Beogradu i Zagrebu i prelaze na novootvoreni fakultet u Sarajevu. Na prvu godinu se upisuje 296 studenata. Ova generacija je ne samo učila, nego je i pomagala gradnju Fakulteta na sadašnjoj lokaciji. Decembra 1947.godine izvršeno je preseljenje Fakulteta u prve završene prostore. U krugu bivše Opšte državne bolnice "Koševo" izgrađena su 3 amfiteatra (za internu medicinu, hirurgiju i infektivne bolesti). 1952.godine gradnja Fakutleta je završena, nastava se odvijala vrlo intenzivno, a neki od instituta su već tada bili jako dobro opremljeni. Akademske 1949./50.godine Fakultet je imao 20 katedri. Šefovi ovih katedri bili su:

1. Katedra za fiziku - prof. Branko Galeb
2. Katedra za hemiju - prof. dr. Mladen Deželić
3. Katedra za biologiju - prof. dr. Stjepan Urban
4. Katedra za anatomiju - doc. dr. Hajrudin Hadžiselimović
5. Katedra za histologiju i embriologiju - doc. dr. Radivoje Milin
6. Katedra za fiziologiju i biohemiju - prof. dr. Aleksandar Sabovljev
7. Katedra za mikrobiologiju - prof. dr. Robert Fried
8. Katedra za patološku anatomiju - prof. dr. Zvonimir Kopač
9. Katedra za farmakologiju - prof. dr. Pavao Štern
10. Katedra za epidemiologiju - prof. dr. Miloš Aranicki
11. Katedra za internu medicinu - prof. dr. Bogdan Zimonjić
12. Katedra za infektivne bolesti - doc. dr. Blagoje Đorđević
13. Katedra za neuropsihijatriju - prof. dr. Nedo Zec
14. Katedra za pedijatriju - prof. dr. Milivoje Sarvan
15. Katedra za hirurgiju - prof. dr. Blagoje Kovačević
16. Katedra za ginekologiju i akušerstvo - prof. dr. Stanislav Szabo
17. Katedra za očne bolesti - prof. dr. Vladimir Čavka
18. Katedra za otorinolaringologiju - prof. dr. Žarko Praštalo
19. Katedra za higijenu i socijalnu medicinu - prof. dr. Miloš Aranicki
20. Katedra za sudsku medicinu - prof. dr. Pavao Kaunic.

U periodu do 1954. godine plan nastave je odgovarao klasičnom srednje-evropskom planu sa naročitom pažnjom usmjerenom ka kliničkom dijelu studija i to na način da se u kliničkom dijelu težilo paralelnom izvođenju teorijske i praktične nastave. Studij je trajao 6 godina, a 1954. godine uveden je "block sistem" u nastavi, koji je trajao do 1956. godine. Ovaj sistem nastave pokazao se kao dobar u kliničkoj skupini predmeta, no u slučaju bazičnih medicinskih predmeta, monokursna nastava nije pokazala dobre rezultate. S druge strane nastavnici su bili zadovoljni jer su imali više vremena za naučno-istraživački rad.

Zbog nedostatka ljekara u Jugoslaviji, odlukom Savezne vlade 1956. godine uveden je 5-to godišnji studij medicine, i na ovom Fakultetu bio je na snazi pune 34 godine, sve do akademske 1990/91. godine.

Vremenom broj nastavnika i asistenata je rastao, dolazilo je i do smjene generacija, no svi su oni ostavljali pečate rada u želji da naprave ustanovu stvorenu na čvrstim temeljama solidnog rada i pregnuća.

1960. godine Medicinski fakultet Univerziteta u Sarajevu osnovao je stomatološki smjer koji će 1974. godine prerasti u Stomatološki fakultet. 1974.godine zajedno sa Prirodno-matematičkim fakultetom u Sarajevu, Medicinski fakultet je osnovao Farmaceutski fakultet, a iste godine Medicinski fakultet je počeo i sa nastavom za polaznike Više medicinske škole. 1976. godine utemeljen je Medicinski fakultet u Tuzli, a njegovi matičari sa sarajevskog Medicinskog fakutleta bili su: prof. dr. Jakov Gaon, prof. dr. Zdravko Besarović, prof. dr. Ešref Sarajlić. Nastavnici sarajevskog Fakulteta su dugo godina izvodili nastavu na tuzlanskom Medicinskom fakultetu i na taj način obezbjeđivali kontinuitet njegovog rada, dok sam nije statao u ustanovu koja može samostalno, putem vlastitih nastavnih kadrova, izvoditi nastavni plan i program. 17. marta 1978. godine utemeljen je Medicinski fakultet u Banja Luci, a otvoren je prvim predavanjem 15. novembra 1978. godine. Matičari sa sarajevskog Medicinskog fakulteta bili su: Akademik dr Hajrudin Hadžiselimović, Akademik dr Seid Huković i Prof. dr Ešref Sarajlić.



Poslijediplomske studije na Medicinskom fakultetu u Sarajevu

Već u oktobru 1963.godine, u 16. godini postojanja Fakulteta, uspostavljena je postdiplomska nastava. To je prvi vid postdiplomske nastave na Sarajevskom Univerzitetu u BiH uopšte pa i širem okruženju. Bio je monokursan i pod naslovom: "Uvod u medicinska naučna istraživanja", te kao takav izvođen je do 1969.godine kada je Odlukom Vijeća nastavnika postdiplomska nastava reorganizovana na način da je I godina bila zajednička za sve profile upisanih postdiplomaca a u II godini kandidati su se dijelili u 5 smjerova:

1. Bazične medicinske znanosti
2. Internistički smjer
3. Hirurški smjer
4. Socijalna i preventivna medicina
5. Stomatološki smjer, a kasnije su im pridodati:
- Kurs medicine rada
- Kurs za ljekare opšte medicine i
- Kurs za ocjenu radne sposobnosti.

Tokom vremena otvarani su i novi smjerovi: Eksperimentalna-laboratorijska medicina, Pulmologija, Socijalna medicina i Organizacija zdravstvene zaštite, Informatika i ekonomika zdravstva, Medicinska ekologija, Porodična medicina, te čitava grupacija kliničkih smjerova. 1986 godine formiran je Centar za postdipldodmski studij i kontinuiranu edukaciju. 1992 godine na Fakultetu je bilo 26 smjerova postdiplomskog studija. Do 31 decembra 2006 godine naučni rezultat postdiplomskog studija na Medicinskom fakultetu u Sarajevu je 657 realiziranih magistarskih radova, odnosno 657 promoviranih magistara nauke.

U periodu agaresije na BiH (1992 - 1995) prostori Fakulteta kao i Klničkog centra, ranije UMC-a (Univerzitetski medicinski centar) kao nastavne baze Fakuleteta doživili su neslućena i nerauzmna razaranja, neki od kadrova su napustili grad i Fakultet dok su oni koji su ostali pod nevjerovatnim uslovima uspijevali da održe kontinuitet rada i puni obim plana i programa nastave. Sticajem okolnosti u prostore Fakulteta bilo je pored četiri zdravstvena Fakulteta smješteno i još 7 drugih fakulteta Sarajevskog Univezrieta jer su ostali bez svojih prostora za rad. I u takvim uslovima kada su se oni koji su ostali u opkoljenom Sarajevu borili sa nedostatkom struje i vode, hodali između granata i u vrijeme kada je ljudski život bio jeftiniji od puščanog zrna, nastavnici, saradnici i studenti su nastavili kontinuitet rada smatrajući to svojom profesionalnom, moralnom i etičkom obavezom prema svom narodu i svojoj Državi.

Najveći gubitak za Fakultet su izgubljeni životi mladih studenata kao i poginulih i teško ranjenih kolega koji su u to doba čvrsto ustrajavali na humanim i etičkim noramama svoje buduće profesije. Ovdje donosim njihova imena:

1. Dilberović (Atif) Suada, rođena 1968.godine iz Dubrovnika
2. Pavlović (Dragana) Igor, rođen 1969. g. iz Sarajeva
3. Merzić (Mustafa) Haris, rođen 1965.g. iz Sarajeva
4. Golijanin (Radenko) Goran, rođen 1967.g. iz Sarajeva
5. Shehab Khalid Ahmed Mohamad, rođen 1963. g.iz Sudana
6. Džano (Muhamed) Melinda, rođena 1968.g.iz Sarajeva
7. Poprženović (Alaga) Amela, rođena 1970.g.iz Bihaća

U to vrijeme na Fakultetu su diplomirala 144 studenta - doktora medicine. Bilo bi pogrešna konstatacija da je odlazak jednog broja nastavnika i saradnika bilo na agresorsku stranu bilo iz drugih razloga bitno poremetio kadrovsku stukturu Fakulteta. I ostala nastavna i naučna aktivnost obzriom na uslove od 1992. do 1995.godine bila je vrlo impozantna. Postdiplomska nastava je realizirana kroz izradu i odbranu magistarskih tema postdiplomaca koji su prije početka agresije ili u toku rata stekli za to potrebne uslove. Na Fakulatetu je realizirano 7 znanstvenih projekata tematski pretežno vezanih za ratnu problematiku u medicini. Pored toga urađena je i uspješno odbranjena 21 doktorska disertacija, a Fakultet je bio organizator ili suorganizator 9 naučnih simpozija. Značajan broj profesora Fakulteta bili su kao eksperti uključeni u projekte Ministarstva zdravstva, Akademije nauke i umjetnosti BiH, Svjetske zdravstvene organizacije isl.

Mirovni sporazum kojim je okončan rat, koncem 1995.godine, pred uposlenike i akademsku zajednicu Fakaulteta servirao je skoro potpuno devastirane prostore Fakulteta sa uništenom opremom i nedostatkom sredstava za rad.

U obnovu se krenulo donacijama: Evropske unije, Kanadske vlade, Austrijske humanitarne organizacije HOPE 87, Ambasade SAD itd, te vlastitim sredstvima Fakulteta. I pored toga nivo opremljenosti Fakulteta još uvijek nije na razini onog predratnog.

Ovaj poslijeratni period uopšte je karakterisan sa stanovništvom koje uveliko pati od posttraumatske stresne bolesti od čega ni studenti pa ni uposlenici Fakulteta nisu bili pošteđeni. To je osnovni razlog što se u prvih 10-tak godina poratnog perioda bilježi loša prolaznost i mali trud među studentima i nastavnicima na prevazilaženju ovog problema.




Kratak osvrt na znanstveni rad na Fakultetu

Medicinski fakultet u Sarajevu je od samih početaka svoje aktivnosti posebnu pažnju posvečivao znanstvenom radu kao osnovi medicinske edukacije i visokog profesionalnog kvaliteta zdravstvene djelatnosti. U proteklih 6 decenija na Fakultetu je publicirano preko 15 hiljada naučnih i stručnih medicinskih publikacija, monografija, knjiga, udžbenika, priručnika, praktikuma i drugih edukacijskih publikacija za potrebe studenata diplomske i postdiplomske nastave. Na institutima i klinikama realizirano je preko 200 značajnih znanstveno-istraživačkih projekata od kojih su mnogi doživjeli međunarodnu promociju i verifikaciju.

Rezultat znanstvenog rada na Fakultetu je i 468 realiziranih i uspješno odbranjenih doktorskih disertacija do 31.12.2006.godine. Važno je istači da je značajan broj svršenih doktora medicine ali i zdravstveno educiranog kadra svoje liječnićke i znanstveno akademske karijere nastavio na evropskim i svjetskim univerzitetima.

Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine (ANUBiH) kao najviša naučna i umjetnička ustanova u zemlji osnovana je Zakonom o Akademiji nauka i umjetnosti BiH 1966.godine na temelju čega je naučno društvo NRBiH osnovano 1951.godine, preraslo u instituciju u statusu Akademije. Na ovom mjestu donosim imena člonova ANUBiH poteklih sa Sarajevskog Medicinskog fakulteta.

Umrli članovi ANUBIH - članovi medicinskog odjeljenja od osnivanja do 31.12.2006.godine:

AKADEMICI:

  • Ibro Brkić (1901 - 1989)
  • Marko Ciglar (1991 - 1998)
  • Vladimir Čavka (1910 - 1984)
  • Jakov Gaorn (1914 - 1995)
  • Ernest Grin (1899 - 1976)
  • Hajrudin Hadžiselimović (1914 - 1981)
  • Sejid Huković (1925 - 2001)
  • Risto Jeremić (1869 - 1952)
  • Milivoj Kostić (1883 - 1974)
  • Blagoje Kovačević (1900 - 1959)
  • Milan Radoje (1912 - 1971)
  • Aleksandar Nikulin (1926 - 2005)
  • Džemal Rezaković (1920 - 2004)
  • Milivoj Sarvan (1896 - 1978)
  • Hišam Serdarević (1917 - 1986)
  • Dragomir Stanković (1919 - 1999)
  • Pavao Štern (1913 - 1976)
  • Nedo Zec (1899 - 1971)

Dopisni članovi ANUBiH:

  • Vladimir Pšorn (1921 - 1993)
  • Ešref Sarajlić (1923 - 1980)

Članovi odjeljenja medicinskih nauka i sada:

  • Akademik Faruk Konjhodžić
  • Akademik Slobodan Loga
  • Akademik Grujica Žarković
  • Akademik Jela Grujić-Vasić
  • Dop.član ANUBiH Srećko Šimić

Univerzitet u Sarajevu osnovan je 1949. godine. Nastavnici Medicinskog fakulteta aktivno su učestvovali kako u njegovom formiranju tako i u njegovom kontinuiranom radu a posebno mjesto pripada rektorima Univerziteta u Sarajevu koji potiču sa Medicinskog fakulteta:

  • Dr. Zdravko Besarević, redovni profesor (1977/78 i 1980/81),
  • Dr.Nedžad Mulabegović, redovni profesor (1995-2000)

Prorektori Univerziteta u Sarajevu porijeklom sa Medicinskog fakulteta bili su:

  • Dr. Milivoje Sarvan, redovni profesor (1950/51)
  • Dr.Aleksandar Sabovljev, redovni profesor (1955/56)
  • Dr.Jakov Gaon, redovni profesor (1963/64 i 1964/65)
  • Dr.Seid Huković, redovni profesor (1981/82, 1985/86)
  • Dr.Slobodan Loga, redovni profesor (1988/89)
  • Dr.Amir Pleho, redovni profesor (1993/94 i 1994/95)
  • Prof. Jusuf Žiga, redovni profesor (2000-2004)

Punih 20 godina (1966-1986.) na Fakultetu je publikovana Folia medica Facultatis Medicinae Universitatys Saraeviensis, vrlo cijenjen i u inernacionalnim naučnim krugovima prepoznatljiv stručno-naučni časopis koji sticajem nesretnih okolnosti ne izlazi već 20 godina. Ovih dana razmatra se reaktivacija ponovnog publikovanja ovog časopisa.



Značajnija odlikovanja koja je Medicinski fakultet Univerziteta u Sarajevu dobio za svoj rad

Ukazom predsjednika SFRJ Josipa Broza Tita 10.novembra novembra 1971.godine Fakultet je odlikovan Ordenom rada sa crvenom zastavom.
9.decembra 1986. g. Poveljom Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu
3.februara 1990. Plaketom Vojno-medicinske akademije, te pored ovoga nosilac je više od 100 povelja, plaketa i priznanja kako domaćih tako i inostranih visoko-školskih organizacija, studentskih organizacija i različitih kompanija.

Medicinski fakultet kao Alma-mater dao je presudan doprinos razvoju zdravstva i medicinske nauke u nas. Bio je i ostao ključna baza za ostale fakultete zdravstvenog usmjerenja a na njemu su školovani kadrovi ne samo iz Bosne i Hercegovine nego i Srbije i Crnge Gore, Hrvatske kao i veliki broj studenata iz inostranstva.

Prof. Dr Bakir Mehić
DEKAN



Dekani Medicinskog fakulteta od osnivanja do danas

1. Prof. dr  Aleksandar Sabovljev 1947-1948
2. Prof. dr Vladimir Čavka 1948-1949
3. Prof. dr Blagoje Kovačević 1949-1950
4. Prof. dr Nedo Zec 1950-1951
5. Prof. dr Milivoje Sarvan 1951-1952
6. Prof. dr Pavao Štern 1952-1953
7. Prof. dr Aleksandar Sabovljev 1953-1954
8. Prof. dr Milivoje Sarvan 1954-1955
9. Prof. dr Živojin Ignjačev 1955-1956
10. Prof. dr Blagoje Kovačević 1956-1957
11. Prof. dr Grujica Žarković 1957-1960
12. Prof. dr Ivo Herlinger 1960-1962
13. Prof. dr Grujica Žarković 1962-1964
14. Prof. dr Hajrudin Hadžiselimović 1964-1967
15. Prof. dr Marko Ciglar 1967-1973
16. Prof. dr Hišam Serdarević 1973-1974
17. Prof. dr Ešref Sarajlić 1974-1980
18. Prof. dr Nikulin Aleksandar 1980-1982
19. Prof. dr Momir Macanović 1982-1986
20. Prof. dr Anton Lovrinčević 1986-1988
21. Prof. dr Boriša Starović 1988-1993
22. Prof. dr Nedžad Mulabegović 1993-2000
23. Prof. dr Husein Kulenović 2000-2003
24. Prof. dr Osman Durić 2003-2006
25. Prof. dr Bakir Mehić 2006-2014
26. Prof. dr Almira Hadžović - Džuvo 2014-